In Memoriam : Edwin van Erkelens

Wellicht hebben jullie het al vernomen via social media, maar een van onze trainers, Edwin van Erkelens, is afgelopen dinsdag overleden. Wij verliezen in Edwin een geweldig kundige trainer en een prettig mens.image001

Wij wensen zijn familie veel sterkte in deze verdrietige tijd.
Namens Eemland zullen wij een bloemstuk laten bezorgen.

Niels Volbeda
Coördinator KNJV Eemland


Labradors domineren op PJP 2017

 

 

Winnaars B

Winnaars B

Het was een prachtige en sportieve dag op Landgoed Lockhorst te Leusden en op een paar buitjes na had het een zomerdag in oktober kunnen zijn. De proeven waren dit jaar uitgezet onder auspicien van ’t Sticht zeer uitdagend en ‘echte jachtpraktijk’ aldus Arie Verweij. Er werd zelfstandigheid verwacht en geen kunstjes, voorjagers die onduidelijk naar hun hond waren werden afgestraft met  ongehoorzaamheid van de hond met het missen van apporten tot gevolg.

 

Er was een mooie selectie door proeven A1 en B1 , de rest van de proeven werd zeer behoorlijk afgelegd door de meesten. met 4 B diploma’s en 6 A diploma’s mag het Gewest Utrecht terugkijken op een succesvolle dag

Winnaars A

Winnaars A

Met daarbij de kanttekening dat in tegenstelling tot de matige inschrijving van dit jaar we volgend jaar conform traditie graag weer 27 honden aan de start willen zien !

De winnaars van de PJP bekijk je hier.

Voor de volledige recap kan je hier klikken.


Lockhorst

Provinciale Jachthondenproef 2017 op Landgoed Lockhorst te Leusden

De traditie wordt voortgezet! Op 27 oktober organiseert de Jagersvereniging Provincie Utrecht de 12e Provinciale Jachthondenproef. En weer een nieuwe locatie !

Deze PJP wordt gehouden op het landgoed Lockhorst te Leusden.
Een unieke locatie met een rijk historisch verleden.

winnaars pjp

Winnaars A klasse PJP 2016

winnars pjp

Winnaars B klasse PJP 2016

De PJP is de afsluiting van het jachthonden zomerseizoen van de Jagersverenging Provincie Utrecht en staat open voor voorjagers die dit seizoen succesvol geweest zijn op één van de vele Meervoudige Apporteer Proeven (MAP’s).

Het is Dirk van ’t Slot, Arie Verweij en deproefhoofden gelukt om 6 uitdagende en realistische proeven neer te zetten; proeven die situaties nabootsen zoals we die op een jachtdag kunnen verwachten. Goed opgeleide jachthonden, die op een bekwame manier worden voorgejaagd, zullen hoge ogen gooien deze dag. Tevens wordt de JP Schaal uitgereikt aan de beste A hond.

U bent van harte uitgenodigd om deze PJP te bezoeken en te genieten van de locatie en van het hondenwerk.
Om 8 uur wordt er gestart met een uitleg van de proeven. Om 9.15 uur wordt gestart met de proeven, die rond 16.00 uur afgelopen zijn.

Adresgegevens en routebeschrijving:

Landgoed Lockhorst
Lockhorsterweg 4
3832 RA Leusden

Neem op de A28 afrit 7 richting Leusden.
Houdt aan het eind van de afslag de richting Leusden aan. U rijdt nu op de Randweg
Op het eerste grote kruispunt met stoplichten slaat u rechtsaf de Groene Zoom in richting Leusden. Na ca. 1,2 km rechtsaf slaan naar de Heiligenbergerweg.
Vervolgens op het eerste kruispunt linksaf slaan de Lockhorsterweg in.

Na ca. 250 meter ligt het landgoed aan uw linkerhand. Parkeren op aanwijzing parkeerwacht.


Heuvelrug Trainer, Rob Veldhuizen overleden

In de nacht van 21 op 22 maart is Rob Veldhuizen overleden. Bij Rob is begin januari een vorm van kanker geconstateerd en daarna is het snel gegaan. Verder lijden is hem bespaard gebleven.
Rob kwam rond het jaar 2000 bij ons trainen. Hij was een bekwaam en geoefend jager en daarenboven een zeer aimabel mens. Hij is gaan helpen bij trainingen en wedstrijden en heeft later ook in de rol van trainer zijn steentje bijgedragen aan ons team. Wij gaan zijn inzichten en kwaliteiten maar bovenal zijn bijzonder prettige persoonlijkheid enorm missen. Wij wensen zijn vrouw Alie en dochter Rosalie sterkte met dit verlies.17434508_1077844842322076_8493605513188358081_o


Wapen Utrecht

Jaarverslag KNJV Utrecht 2016 staat online !

We vinden dat we transparant moeten zijn  over onze missie en visie, traditiegetrouw en zonder geheimen plaatsen wij dus ook ons jaarverslag op deze website. Dit jaar natuurlijk met als hoogtepunt de Utrechtse Nimrod waar maar lieft 4! MasterClass deelnemers aan mee gedaan hebben en met mooi resultaat !Nimrod Utrecht 2016 deelnemers

We hebben mooie proeven georganiseerd van zowel de Standaard als Meervoudige variant welke allen werden overspoeld met inschrijvingen.

Kortom een hoop leesvoer over 2016 maar ook zeker een blik in het jaar dat komen gaat.

Het complete jaarverslag is hier te bekijken.

KNJV Gewest Utrecht wenst iedereen een mooi, sportief en liefdevol 2017 toe !


Verslag Nimrod Utrecht 2016

Nimrod 2016 

Na de aankondiging…

Toen ik vorig jaar de Nimrod versloeg voor een kynologisch magazine, werd na afloop in de grote tent bij kasteel Keukenhof in Lisse aangekondigd dat de Nimrod 2016 in Utrecht zou worden gehouden. Het leverde luid gejuich op van de Utrechtse voorjagers waar ik tussen stond en het was duidelijk dat zij er al helemaal klaar voor waren. Dat schept natuurlijk verwachtingen, maar je kunt de organisatie van zo’n groot evenement gerust overlaten aan Jan Peter Spierenburg, provinciecommissaris in het gewest Utrecht. Al een half jaar voordat de Nimrod 2015 werd gehouden werd in het geheim al begonnen met de voorbereidingen, en in de periode tussen de vorige Nimrod en deze Nimrod verzamelde Jan Peter een ruim zeventigkoppig tellend team om zich heen, schoof de juiste personen naar de juiste plaatsen en zo kon jachthondenminnend Nederland op 14 november bij fort Vechten in Bunnik komen aanschouwen tot welk resultaat dit had geleid.

Provincie bereidt zich voor:

Je realiseert je niet half hoeveel er bij komt kijken om zo’n evenement te organiseren. Er moet een geschikte locatie gezocht worden, er moet van alles geregeld worden met grondeigenaars, wie heeft welke taak… Het is niet zomaar een kwestie van een geschikt terrein zoeken, keurmeesters vragen, proeven uitzetten en dan maar achterover hangen en kijken wat er allemaal gebeurt. Er komt zo vreselijk veel meer bij kijken!

Spectaculaire locatie:

De locatie voor 2016 was geweldig, rondom het fort Vechten in Bunnik. De hele setting en de soms wat wonderlijke looproutes maakten het tot een heel erg leuke plek om een dag door te brengen. Stipt om 8.00 uur ’s morgens werd in de grote tent de Nimrod geopend door Roelof Hemmen, die alles en iedereen geroutineerd introduceerde. Jan Peter legde aan de hand van een uitstekende beeldpresentatie uit waar de proeven waren. Hierna kwam Dirk van ’t Slot aan het woord, die in de rol van wedstrijdleiding uitlegde hoe de proeven in elkaar zaten. Hij wenste alle deelnemers succes en bestempelde de proeven als pittig, maar eerlijk.

De proeven:

De drie proeven waren vernoemd naar de drie afdelingen van het gewest: De Heuvelrugproef, de Eemlandproef en de Stichtproef. Ze waren alledrie inderdaad behoorlijk pittig, maar op een Nimrod kan ook wat gevraagd worden van de voorjagers en hun honden. Het ging vaak om grote afstanden, maar er zaten ook ‘hindernissen’ in zoals een hekje, lastige beschoeiingen, bochten in het terrein en verleidingen. Er werd duidelijk een beroep gedaan op het eigen initiatief van de honden en de proeven waren praktijkgericht van opzet, waardoor honden met praktijkervaring hier dus soms een voordeel in hadden.

Het weer leek aanvankelijk wel aardig te worden. Maar er was vanuit het KNMI al aangekondigd dat er in de loop van de dag vanuit het westen regen het land binnen zou trekken en gaandeweg werd het dus ook regenachtiger. Maar al bij al hebben we het nog lang droog genoeg gehouden. Er stond gelukkig wel wat wind en voor de honden was het nog niet zulk heel slecht weer. De proeven waren allemaal uitzonderlijk goed te bekijken voor het publiek. De proeven B en C lagen op korte afstand van elkaar, maar proef A was op het fort, en vanwege de inrichting van het fort was het nog wel een stukje lopen van de ene proef naar de andere. Aan alles was echter gedacht, want er reden de hele dag pendelwagentjes om mensen van A naar B en C te brengen. En vice versa. Dat werkte ontzettend goed en voorzag in een behoefte.

De deelnemers:

De line up van de 18 rassen bestond dit jaar voor de helft uit staande honden, waaronder rassen die we niet vaak op de Nimrod zien, zoals een epagneul bleu de picardie en een Korthals griffon.

De Heuvelrugproef A:

Keurmeesters: Theo de Bruijn en Jan Mastenbroek Proefhoofd: Dick Polman

Voorjager en hond stonden op een punt van de bochtige gracht rondom het fort. Schuin aan de overzijde van het water was een meerkoet tegen de kant gevallen. De voorjager moest de hond schuin oversturen, een ‘gat’ in de begroeiing in, en wanneer de hond bijna aan de overkant was werd er links (zichtbaar voor de hond, maar niet voor de voorjager) een eend geschoten die op het water terecht kwam. Wanneer beide apporten binnen waren gebracht werd er vanaf het fort nog een hoge
smient geschoten, die net om de volgende bocht in de fortgracht terecht kwam. De hond kon de smient wel zien vallen, maar niet zien neerkomen.

De moeilijkheid bij deze proef zat hem in het bochtige water. Er werd heel veel initiatief van de honden gevraagd. Bij de eend die links op de gracht lag was door de hond vanaf het water gemarkeerd. Over land sturen zou mogelijk sneller kunnen gaan, maar was wel een riskante keus, omdat de hond daar door de ruige begroeiing niet makkelijk de kant kon aflopen tot hij de eend op het water zag. Over water sturen was eveneens riskant omdat het best een stuk zwemmen was en dat zou dan weer tijd kosten. Buiten dat was de hond al snel uit het zicht van de voorjager en dus helemaal op zichzelf aangewezen. Publiek en pers hadden hoog vanaf het hoger gelegen fort een spectaculair uitzicht op deze proef, en bijna alsof ze in een arena zaten kon men de hele A-proef volgen. Fantastisch!

De Stichtproef B:

Keurmeesters: Jan Tiecken en Durk van der Heide Proefhoofd: Gerrit van Eck

Terwijl voorjager en hond op hun beurt wachtten aan de rand van een weiland, werd schuin rechts, bij de bunkers een kleine drift gehouden. Er werd een konijn geschoten dat door de daar aanwezige spaniël werd geapporteerd. Er zou links van de voorjager, achter de lokstal een gans zijn gevallen die was weggezwommen. Daar moest de hond als eerste op ingezet worden. Als de hond dan terug kwam van de sleep moest hij recht vooruit een voerakker ingestuurd worden, waar een fazant lag. De honden konden daarbij onder het gaas door dat speciaal voor hen op een bepaalde plaats omhoog was getrokken, veel honden kozen er echter voor om over het gaas heen te springen. Met de fazant op de terugweg zou schuin rechts van de voorjager nog een duif geschoten worden. Op zich niet een heel ingewikkelde proef, maar de afstanden waren behoorlijk groot en dat leverde toch wel problemen op bij een aantal combinaties.

De sleep bleek voor een aantal honden heel lastig te zijn, en waarom is eigenlijk niet goed aan te geven. Misschien omdat de sleep vanuit een bootje werd getrokken in plaats van over land? Het weer was goed, de wind stond goed, maar erg veel voorjagers hadden heel veel commando’s nodig om hun hond bij die sleep te krijgen. Er waren honden die de sleep als een speer liepen, maar er
Nimrod 2016, Bunnik KNJV Gewest Utrecht
waren ook honden die weliswaar op de sleep geraakten, maar die hem desondanks toch niet uitliepen. De Duitse Staande Korthaar van Walter Damen kwam zelfs helemaal niet meer terug van de sleep.

Niemand had gezien wat er precies was gebeurd, maar er werd gekef gehoord helemaal van achter uit het bos, en het leek erop dat de hond aan het hetzen was. Het ritselt daar van het wild, dus de kans op een ontmoeting was niet ondenkbeeldig. Arie Verwey, die daar samen met Cock de Vrij de sleep verzorgde vertelde dat van te voren het stuk bos waar de sleep liep door hen was uitgedreven om het wild er zoveel mogelijk van te voren uit te kunnen jagen, juist om dit soort dingen te kunnen voorkomen. Gedurende de dag beweegt er helaas weer van alles, waardoor iemand dan toch een keer de pech kan hebben dat zijn hond er door wordt afgeleid.

Terwijl de hond door zijn eigenaar achter uit het bos werd opgehaald controleerden Arie en Cock de sleep om te kijken of de sleepgans niet ergens anders terecht was gekomen. Nadat alles weer op orde was gebracht kon de volgende combinatie starten.

De Eemlandproef C:

Keurmeesters: Jos Waltmans, Klaas Beukema en Kees Tinga Proefhoofd: Piet Schaafsma

Vanaf de inzetplaats gezien moest de hond in een schuine lijn een slootje over en een hoek van het weiland doorkruisen, waarna in het achtergelegen bos een verloren apport van een haas lag. Als de hond onderweg was naar het bos werd er op het weiland, schuin links van de hond een duif geschoten. De voorjager kon dan kiezen of de hond eerst de gemarkeerde duif mocht apporteren, of toch beter eerst het haas kon gaan halen. Als de hond terug kwam met de duif werd er in het bos rechts van de voorjager nog een kraai geschoten. De voorjager kon de kraai niet zien vallen en niet zien neerkomen, de hond kon de kraai echter wel zien vallen.

De verleiding van het schot terwijl de hond weggestuurd werd was, net als bij de Heuvelrugproef, lastig. Het kwam hierbij dan toch aan op appel of gewoon domweg slim voorjagen. Ook het apport van de kraai was lastig, omdat het ook hierbij weer helemaal op de hond aankwam, als voorjager kun je daar alleen maar je hond op het apport sturen en afwachten of de hond zichzelf tot succes brengt.

Karel Suijkerbuijk had wel heel erg grote pech bij deze proef. Op het moment dat hij zijn Weimaraner Femke uitstuurde op het verloren apport van het haas liep de hond in het weiland op een levend haas. Hond en haas keken elkaar even verrast aan, totdat het haas er toch maar vandoor ging met de hond er achteraan. Karel probeerde dapper om zijn hond terug te fluiten, maar ziende blind en horende doof bracht ze het haas een eind weg en er zat niks anders op dan maar te wachten tot ze weer terug was. De proef werd dus heel even stilgelegd, maar eenmaal terug bleek de hond door de adrenaline zodanig uit de hand te zijn dat de proef werd afgebroken. Ontzettend jammer, want op de andere proeven hadden Karel en Femke mooi werk laten zien.

Het is een afweging die je daar ter plekke moet maken, als je hond goed onder appel is, dan is doorsturen op de aangegeven lijn een optie, maar als je hond de focus strak op de duif blijft houden kun je beter verstandig zijn en die duif laten halen. Je kunt altijd daarna opnieuw proberen hem alsnog op dat haas te sturen. Als je daar op dat moment gaat lopen wedijveren om de attentie van de hond ben je misschien alleen jezelf en je hond aan het frustreren, en dat kost je kostbare tijd en concentratie. Trainer Arie Verwey, die crewlid was bij de Eemlandproef was daar heel duidelijk over: “Fluit niet je hond kapot. Als dat eerste apport nou écht niet lukt, doe dan eerst iets anders. Je biedt je hond dan in elk geval nog de kans op succes, daarbij maak je het hoofd weer leeg en dan heb je zomaar kans dat een tweede poging om alsnog dat eerste apport binnen te brengen wel slaagt. Vertaald naar de praktijk is het ook vrij simpel. Het is zaak dat alle apporten zo snel mogelijk worden binnengebracht. Liever niet natuurlijk, maar beter één apport verliezen en de andere twee wel binnenkrijgen, dan met al je principes uiteindelijk helemaal niks binnenkrijgen. Je moet daar als voorjager je hond kennen en een goede beslissing in kunnen nemen.”

“Niet slagen” staat niet altijd gelijk aan “falen”:

Gedurende de dag was het langzaam maar zeker een beetje meer gaan regenen. In de grote tent was het dan ook aangenaam. Er was uitstekende catering, er waren warmtebronnen, de stands stonden daar binnen en er stonden veel tafels en stoelen waar de ‘après-Nimrod’ genuttigd kon worden. Al tijdens de dag was duidelijk geworden dat helaas geen enkele hond alle apporten had binnengebracht. Dat levert altijd wat collectieve teleurstelling op, iedereen gunt de deelnemers immers het succes dat in deze eenmalige kans te behalen valt. Want het is natuurlijk wel een feit dat je op een Nimrod tophonden en topvoorjagers aan het werk ziet. Het was dan ook jammer dat Rens
Nimrod 2016, Bunnik KNJV Gewest Utrecht
Joosen, gedelegeerde van de Commissie Jachthondenproeven in zijn nawoord een beetje de nadruk leek te leggen op wat er niet goed was gegaan. Onder het publiek leverde dat nogal wat gesputter op. Iedereen, organisatie en deelnemers vindt het immers spijtig als blijkt dat er weinig of geen honden zijn die alles binnenbrachten. Het kan zoveel oorzaken hebben waarom dingen niet lukken en “niet slagen”staat niet altijd gelijk aan “falen”.

Er was geen echte trend in te ontdekken waarom geen van de honden alle apporten had binnengebracht. De honden hadden allemaal een ander apport laten liggen en de reden daarvoor werd eigenlijk niet duidelijk. De weersomstandigheden waren voor de honden helemaal niet verkeerd en de voorjagers gaven aan dat ze hun honden er wel voor klaar voor achtten. Het blijft dus gissen. Na afloop van de proeven werden de ‘Vrienden van de Nimrod-bokaal’ en de ‘De Windetrofee’ uitgereikt, beide gingen naar Renate Fennis,en haar zelfgefokte epagneul bleu de Picardie Parisienne de la Bruyère des Marais.

De groep ‘Vrienden van de Nimrod’ reikt sinds een paar jaar na afloop van de Nimrod een bokaal uit aan de combinatie die deze groep het meest aansprekend vond, daar heeft de organisatie of het CJP geen stem in. De ‘De Windetrofee’ wordt uitgereikt aan de beste staande hond op de Nimrod, mits deze hond eerder minimaal een kwalificatie ‘Goed’ op een openklasse veldwedstrijd heeft behaald. Als je de enige met een staande hond bent die zo’n kwalificatie heeft behaald, dan is deze bokaal sowieso voor jou, ongeacht het resultaat dat op de Nimrod gehaald is.

De plaatsen voor het ereschavot bleken alledrie te zijn ingenomen door combinaties uit het gewest zelf, de uiteindelijke winnaar werd Klaas van der Valk met zijn labrador Noortje (Tidebrook Hill Molly), de tweede plaats was voor Roel Venema met zijn labrador Go Back Traditional Game, en de derde plaats ging naar Ron Bartens met zijn golden retriever Gino van de Golden Jagers.

Winnaar blikt terug:

Enige dagen na de Nimrod vraag ik Klaas van der Valk eens om zijn ervaring te delen. Hij kijkt met verbazing terug op wat hem is overkomen, eigenlijk over alles dat hem dit seizoen is overkomen: “Van de week werd ik ’s nachts wakker, en toen draaide de hele film zich weer voor mijn geestesoog af. Dit had ik twee jaar geleden nooit kunnen vermoeden.” Klaas is naar eigen zeggen ontspannen aan de wedstrijd begonnen. “Ik wilde gewoon lekker werken met de hond. Ik heb een slecht voorbeeld gehad aan mensen die op het laatste moment nog intensief zijn gaan trainen met hun hond. Ik wilde dat niet. In de week die aan de Nimrod vooraf ging heb ik dan ook niks gedaan. Ik ben nog een weekje op vakantie gegaan, de hond had thuis een weekje rust en vlak voor de Nimrod heb ik nog wat ontspannen oefeningetjes bij huis gedaan, gewoon voor de leuk en zo zijn Noortje en ik eigenlijk allebei heel relaxed begonnen.”

Geen enkele hond heeft alle apporten binnengebracht, dus na afloop is er op social media nogal wat kritiek losgebarsten over de haalbaarheid van de proeven. Klaas vind dat niet terecht. “Het was inderdaad lastig, het was pittig, maar niet onoverkomelijk. Ik heb alleen maar goed gezorgd dat mijn hond topfit bleef gedurende de dag. Ik vind alle kritiek absoluut onterecht en dat de proeven te doen waren. Bij proef A zat Noortje bijvoorbeeld tien meter van de smient af. Had ik daar net iets anders voorgejaagd was het misschien wél gelukt. Ook met die ganzensleep bij proef B. Dat ging prima tot ongeveer halverwege. Toen was daar een onderbreking in de vorm van een slootje of zo. Ik heb haar van de sleep afgehaald en heb haar naar de fazant en de duif gestuurd. Dat ging hartstikke snel en toen had ik nog 7 minuten over om alsnog te proberen om die gans binnen te krijgen. Dat lukte helaas niet in, maar met een fractie meer geluk was het zowel met die smient als met de gans wel gelukt. Dat we dat niet voor elkaar kregen lag echt niet aan de proef, dat was gewoon domme pech. Ik heb getraind in de masterclassgroep en alle honden in deze groep konden dit nivo aan.

Organisator blikt terug:

De dag na de Nimrod was alles rondom het fort weer opgeruimd en in oorspronkelijke staat teruggebracht. Twee dagen later blikt Jan Peter Spierenburg terug op de Nimrod.

“ Qua organisatie is, getuige de reacties, de Nimrod perfect verlopen. De voorbereidingen waren op tijd afgerond en we konden redelijk relaxed naar het evenement toeleven. Fort Vechten is gewend aan grote evenementen en was een fijne partner om mee samen te werken. Op basis van de
Nimrod 2016, Bunnik KNJV Gewest Utrecht
gebruikte parkeerplaatsen trokken we naar schatting 3500 toeschouwers. We verkochten 800 programmaboekjes. Dat viel wel een beetje tegen.”

Op de dag van de Nimrod was er enorm veel pers aanwezig: De NOS was er, een team fotografen van National Geographic, RTV Utrecht, verschillende kranten hadden journalisten gestuurd… Het lijkt wel met het jaar meer belangstelling in de landelijke pers te brengen. Was dit van te voren door de organisatie voorzien?

Jan Peter: “Er was van tevoren veel aandacht gegeven aan communicatie. We hadden dus een apart communicatieteam van vijf mensen samengesteld. Dat moesten we uiteindelijk nog opschakelen want op vrijdag stroomden de persverzoeken met het uur binnen. Ongelofelijk! Ik moest de dag van de Nimrod zelf overal bijspringen en was van kwart over vijf ’s morgens tot twaalf uur ’s middags alleen maar druk met pers te woord staan.”

Natuurlijk hoopt iedereen, deelnemers, publiek, maar ook de organisatie dat er op zo’n dag combinaties zullen zijn die alle apporten binnen weten te halen. Dat zet de kroon op je werk als organisatie en daar komt het publiek voor. Als dat dan niet lukt krijgen de proeven de schuld: “te zwaar”, “kunstjes”, “oneerlijk”. Jan Peter waagt dat echter te betwijfelen. “Het was vooral ánders: De proeven zijn samengesteld door vijf trainers uit het Gewest. Het uitgangspunt was steeds dat de proeven dicht bij de praktijk moesten staan en dat er situaties moesten zijn dat honden het ook zonder contact met de voorjager moest kunnen uitzoeken. Eigen initiatief moesten tonen. Het gaat immers om de hond, zijn kwaliteiten en aanleg. Handling van de hond moet toch geen rode draad worden ?” Hij voegt er aan toe dat in het gewest over voldoende Zinger Wingers beschikt wordt, hierdoor kon de realiteit prachtig nagebootst worden. Vijf markeerapporten, goed zichtbaar voor de hond; niet altijd voor de baas. Tijdens het intrainen zijn alle proeven voorgelegd aan een afvaardiging van de CJP en deze was enthousiast en benoemde de proeven als evenwichtig en gevarieerd, geen extreme moeilijkheden of duidelijk makkelijkere proeven. Pure praktijk.
Nimrod 2016, Bunnik KNJV Gewest Utrecht
Na de presentatie op zondagavond voorafgaand aan de Nimrod werd er door keurmeesters en proefhoofden geschat dat er 1-5 diploma’s zouden kunnen vallen.
Met name van de staande honden werd verwacht dat zij raad zouden weten met deze proeven, omdat het diverse keren aan de hond zou zijn om zelfstandig te werken.

Alle proeven werden door Jan Peter toegelicht: “De Heuvelrugproef is al een keer uitgeprobeerd in maart 2016. Zowel een A- niveauhond als B-niveau hond behaalden deze proef in 11 minuten. Maar deze honden werden daarbij heel anders voorgejaagd: Anders dan op de Nimrod was er geen sprake van dirigeerwerk door het water maar over land. “Vooruit! Apport”. Ook de verre markeer werd overgelaten aan het instinct van hond: “Apport”.

Ook de Stichtproef was praktijk: Een aangeschoten gans zal naar water willen rennen en wegzwemmen. “Dat hebben we met een bootje gesimuleerd. Er lag dus geen loopspoor. Wel werd de oever van de sloot tijdens de sleep getoucheerd. Bij het intrainen was de hond met zes minuten terug met de gans, dus dan heb je nog 9 minuten over voor de twee andere apporten. Hierbij bleek de fazant een probleem, maar deze proef is later met succes herhaald toen de voerakker waar deze lag onder invloed van de vorst wat was ingezakt. De dirigeer naar de fazant was 170 meter, recht vooruit.”

Bij de Eemlandproef bleek bij het intrainen dat de hoge brandnetels een probleem vormden. Daarom is ook deze proef later nog met succes herhaald. Ook hier had de vorst zijn werk gedaan. Op de zondag voor de Nimrod zijn de brandnetels op de weg naar het haas nog in linie uitgelopen om paden te creëren.

Deze proef was een uitdaging voor de voorjager. Geef je de hond de kans om de duif te markeren of wil je hem per se eerst naar het haas drukken. De kraai was natuurlijk voor de hond een uitdaging, en daarnaast een test om zijn kwaliteit te beoordelen. De uiteindelijke winnaar Klaas van der Valk haalde deze proef met zijn praktijkhond in 11 minuten.”

Ieder apport, op iedere proef is meerdere keren binnengebracht. De Heuvelrugproef en de Eemlandproef ook in zijn geheel door meerdere honden. Waarom dan zo’n mager resultaat ?

Het weer was volgens Jan Peter lastig. Koud, nat en weinig wind.
“We zagen sommige voorjagers duidelijk anders acteren dan gewend. De spanningen speelde hen parten. Het was niet alleen handling van de hond. Deze Nimrod moesten de honden zich onderscheiden met doorzettingsvermogen en zelfstandigheid, daarbij niet gehinderd door een baas die wil ingrijpen. Dat gebeurde bijvoorbeeld toen een hond buiten zicht van de voorjager op weg was naar het haas en werd teruggefloten. Idem bij de Smient. Onder de Labradors leek het niveau lager te liggen dan vorig jaar. De uitslag van de Artemisproef voorspelde dit al een beetje.”

Een vraag die na iedere Nimrod weer door veel menen gesteld wordt als de resultaten teleurstellend waren: moet er nog worden nagedacht over het systeem van toelating tot de Nimrod? Moet de Nimrod worden aangepast aan het niveau of moeten de trainingen meer worden gericht op jachtpraktijk? Wordt dressuur niet te veel leidend tijdens trainingen? Niemand die er echt het antwoord op lijkt te weten. Jan Peter kan ondanks en dankzij alles alleen besluiten met: “De organisatie kijkt toch heel tevreden terug op een prachtige dag.”

Door Anna van den Berg

 


Utrechtse MasterClass cursisten Heer en Meester van de Maps

We kunnen dit jaar van een groot succes spreken wanneer we kijken naar de resultaten die de cursisten van de Utrechtse MasterClass in de MAP’s hebben behaald.

Zo zijn de Utrechters goed voor maar liefst 9 eerste plaatsen van de 28 ( ruim 30% ! )  in de MAP-A klasse wat ook te zien is in het aantal NIMROD deelnemers;

Ron Bartens, Golden Retriever
Roel Venema, Labrador Retriever
Klaas van der Valk, Labarador Retriever
Loek de Jong ( MasterClass cursist 2015 ) Golden Retriever
MAPHindestein-470

Bijzonder trots op dit grootse resultaat zijn dan ook MasterClass Trainers; Dick Polman, Christel Schattevoet, Dick den Hartog , Arie Verweij en wij wensen alle deelnemers een mooie en vooral sportieve dag toe !


Caterklaas

Halverwege het MAP seizoen en nu al mogelijke Utrechtse NIMROD deelnemers !

Het seizoen is net onderweg en nu al kunnen we jullie met gepaste trost vertellen dat Klaas van der Valk zich met zijn Labrador Tidebrook Hill Molly bewezen heeft _DSC1572tussen het retriever geweld en inmiddels 2 MAPS op zijn naam heeft staan! Het is nog geen gegeven maar doorgaans mogen de winnaars van 2 MAPS’s zich verheugen op een belletje van de ORWEJA met een uitnodiging voor de NIMROD. Of deze ook aangenomen zal worden moet nog blijken maar met meerder MAP overwinningen lijkt het in ieder geval wel zeker dat Betty van der Woude ( ORWEJA secretaresse, red. ) in ieder geval 1 Utrechts nummer gaat bellen !

Overigens zijn Loek de Jong , Andre de Jong en Ron Bartens ( Utrechtse MasterClass cursisten ) ook goed onderweg binnen de Golden Sectie met respectievelijk een 1e&2de plek , 5de & 12de plek en 1ste plek voor Ron welke er nog een hoge notering bij moet halen om een uitnodiging te krijgen .

Opvallend is het tot nu toe ( en dat kan natuurlijk nog veranderen ) hoge aantal Staande Honden rassen die zich zoals het er nu naar uit ziet geplaatst mogen zien, zo heeft Renate Fennis met haar Epagneul Blue de Picardie een gegarandeerde uitnodiging te pakken en ook zijn er genomineerden binnen alle Duitse staande rassen.
PJP utrecht 2014 3Wellicht dat Daphne Horsch, reeds oud NIMROD deelneemster, zich met haar Epagneul Picard weet te plaatsen maar dan zal ze met Flo toch nog een extra MAP-A diploma moeten gaan halen !

Tot nu toe in ieder geval een mooie score voor de Utrechtse voorjagers en uiteraard houden we de uitslagen goed in de gaten !

De MAP uitslagen kan je hier terug vinden en de voor de NIMROD punten van dit jaar klik je hier.

( hoofdfoto is van vorig jaar )


MAPHindestein-138

Verslag MAP proef Hindersteyn Langbroek 17-9-2016

De MAP proef van Hindersteyn staat als vanouds bekend als een ‘lastige’, getuige het grote aantal diploma’s blijkt dat het niveau van de dag hoog was ! Hieronder een verslag van de dag ;

OCHTENDPROEVEN

 

  Keur-meester Omschrijving
A1
 
Joep Rooyakkers

Piet Schaafsma

U staat bij een eendenput. Aan de overzijde is een Nijlgans ziek aan de grond gekomen. Als de hond met de gans terug komt mag de hond nog een dode eend ophalen die rechts voor u in het riet ligt.

De honden moesten recht een eendenput oversteken om op de sleep te komen.
Dat was lastig want de keuze om links of rechts het riet in te zwemmen was verleidelijk.
De sleep was ruim 150 meter en doorkruiste bos met een diversiteit aan ondergroei. De eend was ook dirigeren in het water. Dit keer niet rechtdoor schuin rechts waar de eend in het riet tegen de kant aan lag.
Vier honden struikelden over deze proef. De volle bak werd twee keer uitgedeeld.

 

B1 Wim Blokland Rechts voor u wordt een eend geschoten die over het water valt. In het bos links van u ligt een dode kraai die nog binnen moet komen.

Dit was een markeerapport schuin over een poel. De hond kon rechtsom, linksom of schuin door het water naar de eend. De eend lag in hoog gras en er was weinig wind. Het tweede apport was een kraai die links in de tweede rij van een jong eikenvak lag. De sloot om daar te komen was breed met een steile kant.
Vijf honden sneuvelden hier. Daaronder 1 A hond.

 

 

B2 Andre Nieuwenhuis U loopt samen met een jager op langs een wilgenpad.
De jager weet twee kraaien te schieten.   Nadat uw hond steadyness toont mag de hond aan het werk.

 

Dit was een korte walk up. Er werden in die tijd twee kraaien geschoten.
Een viel recht voor de hond in een andere wei. De tweede kraai zag de hond in de lucht niet gaan maar de kraai viel 20 meter rechts naast de hond in de wei. Dat kon de hond onder het blad van de knotwilgen wel duidelijk zien. We wilden met name zien hoe honden met een kraai apport omgaat wat zo dicht naast de hond valt.
Hier vielen geen onvoldoendes maar slechts 1 keer de volle bak en drie keer 55 punten.
De A honden leggen proef B3 niet af

B3 Henk Hoogen-

kamp

U staat in de hut en uw hond zit, staat of ligt voor de hut zodat deze onbeperkt zicht heeft en goed kan markeren. Er wordt een duif geschoten en een konijntje. Nadat uw hond steadyness heeft getoond mag ze werken.

 

Een steadynessproef voor B honden. De hond voor de hut en de voorjager in de hut. Het konijn en de kauw vielen met schot mooi in het zicht van de hond.
Geen onvoldoendes op deze proef.

MIDDAGPROEVEN

 

  Keur-meester Omschrijving
A2 Joep Rooyakkers

Piet Schaafsma

De jager legt uit en wijst u de plaats waar een eend aan de grond kwam die waarschijnlijk nog niet dood is. Op dat moment wordt er ook nog een duif geschoten. U gaat volgens de regels van weidelijkheid aan het werk. .

 

Deze proef is op last van de keurmeesters vereenvoudigd omdat de afstanden
niet conform de bepalingen in het RJP waren. De kunst was om de hond, na een verleiding van een markeerapport van een duif, rechtdoor langs twee bossen op de lijnen naar de valplaats van een eend in het riet. De eend lag met een sleepje door het water aan de andere kant van de sloot. De duif lag vervolgens op 90 meter van de voorjager en kon eenvoudig binnen komen.
Voor 1 hond was deze proef te moeilijk. Er werd mooi werk vertoond wat impliceert dat het niveau hoog was.

B4 Andre Nieuwenhuis U staat op post en u ziet met uw hond hoe de jager een doublet duiven schiet.

De befaamde dubbele markeerproef. Duiven met Zinger Wingers die uit zicht stonden en er een spectaculair echt schouwspel maakten.
De eerste duif viel relatief eenvoudig in dezelfde wei op 70 meter.
De tweede duif op ruim 100 meter over een slootje op een griend die was geklepeld. En wel lager dan het zicht van de hond achter een ronding.
Er vielen 4 onvoldoendes en de enige Disk van de dag. De volle bak werd niet uitgedeeld.

B5

 

Henk Hoogen-

kamp

 

Dick Polman In een bosvak liggen nog twee konijnen die de drijvers niet konden vinden. Uw hond mag de konijnen zoeken en apporteren.

Twee verloren apportjes van een konijn. Het Waterloo voor drie ! A honden en drie B honden. Het weer had wel enige invloed want de wind was zeer variabel of helemaal weg. Dat was te merken aan het zoekpatroon van de honden. Maar zoals bekend willen sommige voorjagers ook in de dekking nog een hond sturen. Met alle gevolgen van dien.

B6 Wim Blokland Gert Kaasschieter Rechts voor u wordt een eend geschoten die buiten het zich doch hoorbaar op het water valt.
In het bos voor u ligt ook nog een dode brandgans.


Een apport van een eend die de hond in de lucht wel zag maar buiten zicht in het water kwam. De hond moest een sloot uitzwemmen om bij de te komen. De verleiding om een kant te nemen en daar te zoeken was groot.
Het tweede apport was een brandgans die over de sloot in de dekking van dennen lag. Een hele leuke proef waarin de werkhonden zich konden onderscheiden.
Drie honden haalden een onvoldoende.

 

Aan het einde van de dag kwamen we tot een record aantal diploma.s . Namelijk 19 a diploma,s en 17 B diploma;s De uitslag kunt u hier lezen op de OWEJA website.


raad van beheer logo

Utrechtse Jachthondentrainers slagen voor professionele opleiding.

In het kader van de professionalisering van de jachthondenopleidingen heeft de Jagersvereniging in de Provincie Utrecht de laatste maanden fors geïnvesteerd in opleidingen van trainers, ter versterking en verbreding van de kennis om jachthonden op te leiden.

Landelijk gezien, hebben 57 personen de toets Kynologisch Instructeur behaald.

Samen met de eerder gecertificeerde instructeurs Rosemarijn Gelauff, Bea Heijkoop en Piet Schaafsma bedroeg het aantal gecertificeerde Utrechtse trainers 18 stuks ! Dat is 30 %.

De titel is drie jaar geldig en om deze te behouden moeten de instructeurs zich de komende jaren blijven bijscholen om de kennis op peil te houden.

We feliciteren de nieuwbakken Kynologische Instructeurs van harte met het behalen van deze titel !
Sidonie Amorison
Marijke Barnhoorn
William Bos
Marjo Hagoort
Gert Kaasschieter
Dick Polman
Dirk van ’t Slot
Ceciel Smits
Jan Peter Spierenburg
Thijs Staffhorst
Marjolein Alberti
Marga Hoonhout
Alexander Schekkerman
Christiane Timmers
Evelien Visscher

Voor de volledige lijst van landelijk geslaagden Kynologisch Instructeurs van dit seizoen klik hier.