Historie Gewest Utrecht

Medio 1980 zag de jachthondenwereld er anders uit. Je had toen vanuit de KNJV geen Gewesten maar “Afdelingen”. Veel zo niet alle afdelingen hadden een jachthondenopleiding. Die was uitsluitend gericht op de jachthondenproeven. Je ging voor een C, B of A diploma en dan was je hond klaar voor de jacht. In augustus kon je met de hond jagen op duiven en eenden. Of deelnemen aan veldwedstrijden. Het was dan afwachten of je uitgenodigd werd voor de Nimrod in november. Of voor de K.A.T. in januari. In die tijd was het nog vooralopleiden van honden voor de jacht en “het in wedstrijdverband vergelijken van prestaties van jachthonden”. De focus lag op de hond.
KNJV Utrecht bordje

De afdelingen hadden een “boekje” dat 2-4 keer per jaar uit kwam en daarin schreef de jachthondencommissaris een verslagje over de afgelopen cursus of wedstrijd. Rond Utrecht waren er vier KNJV afdelingen, ’t Sticht, Utrecht West, Eemland en Heuvelrug. Er was een jachthondenproef. Het beroemde “Tienhoven”. Waar bij het apport over water soms een eiland voorbij kwam drijven. En waar altijd een sloot zat in de dirigeerproef. Tienhoven ging helaas ten onder aan anti-jachtsentimenten bij de terreinbeherende organisatie. Inmiddels had Heuvelrug ook een jachthondenproef op de rails staan; “Valkenheide”. Een mooi terrein maar lastig met droge zomers want dan waren de waterputten leeg door verdamping. Dat was eerst nog wel op te lossen met de lokale brandweer die er dan gingen “oefenen”. En de volgende dag waren er dan al vissers gearriveerd…. Later moesten we een bedrijf inhuren om water in te pompen en dat ging wel erg in de papieren lopen.In de regio Utrecht had je ook  de mooie jachthondenproef op Baarn, Baarn begon altijd te laat maar was altijd op tijd klaar. Er was gedonder met honden die terug liepen over de brug en of dat nu wel of geen puntenaftrek was. Er werd (nog steeds overigens) veel getraind op Baarn dus alle honden kenden die brug. Het werd dan ook een kunst om proeven anders uit te zetten dan dat er werd getraind. En opeens was er ook een bij het apporteren van het konijn met een tennisbal ging spelen om de hond binnen te krijgen. En mocht dat nu wel of niet. En als het mocht is het dan een10 of een 6. Voor mij was dat symptomatisch voor het feit dat de jachthondenwereld veranderde. Ik zie mezelf althans niet met een tennisbal op jacht gaan.

En daar was het toch mee begonnen ?

Het complete artikel : Artikel de Jachthond